Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Mediterraneo Paxos

ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΜΑΣ

×

Σφυρίδα

Dusky Grouper
Epinephelus marginatus
Endangered (EN) — IUCN Red List
Η βασίλισσα του βραχώδους βυθού. Σπάνια, αργά αναπτυσσόμενη, βαθιά ριζωμένη στο Ιόνιο. Όταν τη βρίσκουμε, τη μαγειρεύουμε με τον απλούστερο τρόπο — γιατί δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, σφιχτή σάρκα Καθαρή γεύση Πολύ άπαχη Δεν διαλύεται

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπ. – Φεβρ.
Ιδανική Μερίδα 400–500g
Πρωτεΐνη 19–21g
Λιπαρά 1–3g

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ

Η Σφυρίδα δεν χρειάζεται πολυπλοκότητα. Τη σερβίρουμε πάντα ολόκληρη στο κόκκαλο, ψητή αργά στα κάρβουνα.

Ψητή στα κάρβουνα · Μπουρδέτο · Μπιάνκο

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Μάτια φωτεινά και καθαρά, δέρμα ζωηρό, βράγχια βαθύ κόκκινα και μυρωδιά καθαρής θάλασσας.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

ENDANGERED (EN) — IUCN RED LIST

Μεγαλώνει αργά και ωριμάζει μετά από αρκετά χρόνια. Η υπεύθυνη αλιεία είναι κρίσιμη για τη διατήρηση των πληθυσμών της.

Πάρ' το σπίτι σου

Φιλέτο καθαρισμένο, σε premium συσκευασία με κάρτα ιχνηλασιμότητας.

200g
μία μερίδα
400g
για δύο
«Η Σφυρίδα δεν βιάζεται. Όταν η θάλασσα μάς την προσφέρει, τη δεχόμαστε με σεβασμό.»
×

Στήρα

Grouper (local name)
Epinephelus spp.
Κατάσταση κατά είδος — IUCN
Αδερφή της Σφυρίδας, λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου αξιόλογη. Ο τοπικός όρος αναφέρεται σε είδη του γένους Epinephelus που απαντώνται στα νερά των Παξών. Διακριτική παρουσία, γεύση που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, ελαφρώς τρυφερή σάρκα Γλυκιά, καθαρή γεύση Μέτρια λιπαρότητα Εξαιρετικά ευέλικτη

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. – Μάρτ.
Ιδανική Μερίδα 400–500g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης Κατά είδος (spp.)
Πρωτεΐνη / 100g 18–20g
Λιπαρά / 100g 2–4g
Μέθοδος Αλιείας Αγκιστριά / Παραγάδι

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Η Στήρα είναι το ψάρι που αφήνεις να μιλήσει ήσυχα. Δεν έχει την επιβλητικότητα της Σφυρίδας, αλλά έχει κάτι δικό της — μια απαλή γλυκύτητα που αναδεικνύεται τέλεια πάνω στα κάρβουνα. Στο Mediterraneo τη σερβίρουμε ψητή ολόκληρη, με ελαιόλαδο και ανθό αλατιού, ή στις παραδοσιακές ιόνιες παρασκευές που τη μεταμορφώνουν σε κάτι βαθύτερο και πιο ζεστό.

Ψητή στα κάρβουνα · Μπουρδέτο · Μπιάνκο · Μεσογειακό

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Μάτια διαυγή και γυαλιστερά, δέρμα με ανοιχτό ασημί-γκρι χρώμα χωρίς αποχρωματισμό. Βράγχια έντονα κόκκινα, μυρωδιά θαλασσινή και καθαρή.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Epinephelus spp. — Κατάσταση κατά είδος

Τα είδη του γένους Epinephelus είναι αργής ανάπτυξης και ευαίσθητα στην υπεραλίευση. Ο τοπικός όρος «Στήρα» αναφέρεται σε είδη που εντοπίζονται στα βραχώδη οικοσυστήματα των Παξών.

Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο από ντόπιους ψαράδες με παραδοσιακές μεθόδους αγκιστριάς.
«Η Στήρα δεν ζητά την προσοχή σας. Αλλά όταν τη δοκιμάσετε, θα καταλάβετε γιατί οι ψαράδες των Παξών τη σέβονται εξίσου με τη Σφυρίδα.»
×

Φαγκρί

Red Porgy
Pagrus pagrus (Linnaeus, 1758)
Vulnerable (VU) — IUCN Red List
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ψάρια του Ιονίου — με το χαρακτηριστικό ροζ-ασημί δέρμα του και τη γεύση που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο. Το Φαγκρί είναι ψάρι με κύρος, και το ξέρει.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, σφιχτή σάρκα Έντονη, πλούσια γεύση Ελαφρώς λιπαρό Αρωματικό

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. – Φεβρ.
Ιδανική Μερίδα 400–600g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης L50 ~27cm
Πρωτεΐνη / 100g 19–22g
Λιπαρά / 100g 3–5g
Μέθοδος Αλιείας Αγκιστριά / Παραγάδι

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Το Φαγκρί έχει αρκετή προσωπικότητα για να αντέξει έντονες γεύσεις — αλλά έχει και αρκετή κομψότητα για να λάμψει με απλότητα. Στο Mediterraneo το σερβίρουμε κυρίως ψητό στα κάρβουνα, εκεί που η σάρκα του καραμελώνει ελαφρά στην επιφάνεια και παραμένει ζουμερή στο εσωτερικό. Το Μπουρδέτο του αποκαλύπτει μια άλλη διάσταση — η πάπρικα και το λεμόνι του ταιριάζουν σαν να φτιάχτηκαν για αυτό.

Ψητό στα κάρβουνα · Μπουρδέτο · Μπιάνκο · Μεσογειακό

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το χαρακτηριστικό ροζ-ασημί χρώμα πρέπει να είναι ζωηρό, όχι ωχρό ή γκρίζο. Μάτια γυαλιστερά, βράγχια βαθυκόκκινα. Η σάρκα πρέπει να ανθίσταται ελαφρά στο πάτημα και να μην βυθίζεται.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Vulnerable (VU) — IUCN Red List

Οι πληθυσμοί του έχουν μειωθεί σημαντικά σε όλη τη Μεσόγειο λόγω υπεραλίευσης και καταστροφής παράκτιων οικοτόπων. Παρότι ωριμάζει στα 2–3 χρόνια, παραμένει ευάλωτο στη στοχευμένη αλιεία.

Στο Mediterraneo προμηθευόμαστε αποκλειστικά από ντόπιους ψαράδες με επιλεκτικές μεθόδους αγκιστριάς.
«Το Φαγκρί ανέκαθεν στόλιζε τα τραπέζια των Ιονίων νησιών στις μεγάλες στιγμές. Εμείς το σερβίρουμε με τον ίδιο σεβασμό — γιατί ξέρουμε τι κοστίζει να υπάρχει στο πιάτο σας.»
×

Συναγρίδα

Common Dentexr
Dentex dentex (Linnaeus, 1758)
Vulnerable — IUCN Red List
Ένα ψάρι με αγριότητα και κομψότητα ταυτόχρονα. Η Συναγρίδα κυνηγά ενεργά στους ανοιχτούς βυθούς του Ιονίου — και αυτή η ζωντάνια της φαίνεται και στη γεύση της.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, πυκνή σάρκα Έντονο, βαθύ άρωμα Πλούσια, ελαφρώς γλυκιά Από τα πιο γευστικά ψάρια της Μεσογείου

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Οκτ. — Μάρτ.
Ιδανική Μερίδα 400–600g
Πρωτεΐνη 20–23g
Λιπαρά 3–6g
ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΛΙΕΙΑΣ Αγκιστριά / Παραγάδι

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ

Η Συναγρίδα είναι ψάρι που θέλει σεβασμό και χρόνο. Η πυκνή σάρκα της ανθίσταται στη βιασύνη — και ανταμείβει την υπομονή. Στο Mediterraneo τη σερβίρουμε ψητή αργά στα κάρβουνα, εκεί που το λίπος της λιώνει μέσα στη σάρκα και δημιουργεί μια γεύση που δεν ξεχνάς εύκολα. Το Μπιάνκο — με το λεμονάτο σούγο και τις πατάτες — είναι ίσως η πιο ειλικρινής εκδοχή της.

Παρασκευές: Ψητή στα κάρβουνα — Μπουρδέτο — Μπιάνκο — Μεσογειακό

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το χαρακτηριστικό μπλε-ασημί δέρμα πρέπει να είναι φωτεινό, όχι θαμπό. Τα μάτια γυαλιστερά, τα βράγχια έντονα κόκκινα. Η σάρκα πιεζόμενη πρέπει να επιστρέφει αμέσως στη θέση της.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Vulnerable (VU, A2bd) — IUCN Red List | Πηγή: FishBase / WoRMS

Ως κορυφαίος θηρευτής, η μείωση των πληθυσμών της έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στο οικοσύστημα — αναπαράγεται Μάρτιο έως Μάιο στα παράκτια νερά της Μεσογείου. Στο Mediterraneo η Συναγρίδα εμφανίζεται μόνο όταν οι ντόπιοι ψαράδες μάς τη φέρουν από τα παραδοσιακά αλιευτικά πεδία των Παξών — δεν την αναζητούμε στη χονδρεμπορική αγορά.

Πάρ' το σπίτι σου

Φιλέτο καθαρισμένο, σε premium συσκευασία με κάρτα ιχνηλασιμότητας.

200g
μία μερίδα
400g
για δύο
«Η Συναγρίδα είναι ψάρι που κερδίζεται. Δεν βρίσκεται παντού και δεν υπάρχει πάντα. Και αυτό ακριβώς το κάνει αξέχαστο.»
×

Σκορπίνα

Scorpionfish
Scorpaena scrofa (Linnaeus, 1758)
Least Concern — IUCN
Δεν κερδίζει βραβεία ομορφιάς. Με το αγκαθωτό σώμα της και το καφέ-κόκκινο χρώμα που τη συγχωνεύει με τον βράχο, η Σκορπίνα είναι το πιο παρεξηγημένο ψάρι του Ιονίου — και αναμφίβολα ένα από τα πιο νόστιμα.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, ζελατινώδης σάρκα Βαθιά, σχεδόν γλυκιά γεύση Πλούσια σε κολλαγόνο Εξαιρετική σε μαγειρευτές παρασκευές

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. — Απρ.
Ιδανική Μερίδα 500–700g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~20–36cm (Mediterranean study)
Πρωτεΐνη / 100g 17–19g
Λιπαρά / 100g 2–4g
Μέθοδος Αλιείας Παραγάδι / Χειρόγαμπρος

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Η Σκορπίνα είναι το ψάρι που εκπλήσσει όσους δεν τη γνωρίζουν. Η εμφάνισή της δεν προδίδει τίποτα από αυτό που κρύβει μέσα — μια σάρκα τρυφερή, ζουμερή, με γεύση που γεμίζει το στόμα και αφήνει άρωμα βυθού. Στο Mediterraneo τη σερβίρουμε κυρίως στο Μπουρδέτο — η παπρικωτή σάλτσα και η ζελατινώδης υφή της δημιουργούν έναν συνδυασμό που είναι καθαρά ιόνιος. Τον ζωμό της τον χρησιμοποιούμε στην καπνιστή μας ψαρόσουπα — τίποτα δεν πάει χαμένο.

Παρασκευές: Μπουρδέτο — Μπιάνκο — Καπνιστή Ψαρόσουπα Mediterraneo

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το δέρμα πρέπει να είναι ζωηρό σε χρώμα — καφέ-κόκκινο με έντονες αποχρώσεις. Σε φρέσκο ψάρι τα αγκάθια είναι σκληρά και ανθεκτικά. Μάτια καθαρά, βράγχια κόκκινα, μυρωδιά καθαρά θαλασσινή

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Πηγή: FishBase

Σταθεροί πληθυσμοί, αλλά εξαρτώμενη από υγιή βραχώδη οικοσυστήματα — ο βυθός που κατοικεί υποφέρει από παράνομες αλιευτικές μεθόδους και θαλάσσια ρύπανση. Στο Mediterraneo αλιεύεται αποκλειστικά με παραγάδι από ντόπιους ψαράδες — μέθοδος που σέβεται τον βυθό και το ψάρι εξίσου.

Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο από ντόπιους ψαράδες με παραδοσιακές μεθόδους αγκιστριάς.
«Η Σκορπίνα δεν ζητά την αγάπη σας. Αλλά αφού τη δοκιμάσετε μια φορά, εσείς θα τη ζητάτε.»
×

Χρυστόψαρο

John Dory
Zeus faber (Linnaeus, 1758)
Least Concern — IUCN
Το πιο παράξενο και το πιο κομψό ψάρι του Ιονίου ταυτόχρονα. Με το επίπεδο σώμα του και το χαρακτηριστικό μαύρο στίγμα στο πλάι — λένε ότι είναι το αποτύπωμα του δαχτύλου του Αγίου Πέτρου — φέρει μαζί του έναν αέρα μυστηρίου που δεν έχει κανένα άλλο ψάρι της Μεσογείου.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, εκλεπτυσμένη σάρκα Απαλή, λεπτή γεύση Ελαφρώς λιπαρή, τρυφερή υφή Από τα πιο εκλεκτά ψάρια της ευρωπαϊκής γαστρονομίας

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Μάρτ. — Νοέμβ.
Ιδανική Μερίδα 400–500g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~20–25cm (εκτιμώμενο)
Πρωτεΐνη / 100g 18–20g
Λιπαρά / 100g 3–5g
Μέθοδος Αλιείας Παραγάδι (βάθος 50–400m)

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Το Χριστόψαρο είναι ψάρι που σέβεσαι. Η λεπτή υφή του απαιτεί προσοχή — δεν θέλει φωτιά που βιάζεται, δεν θέλει σάλτσες που το καλύπτουν. Στο Mediterraneo το σερβίρουμε ψητό με ελαιόλαδο και ανθό αλατιού, ή στο Μεσογειακό — εκεί που τα ψητά τοματίνια, η κάπαρη και τα μυρωδικά δημιουργούν έναν ελαφρύ, αρωματικό καμβά που αναδεικνύει τη λεπτότητά του χωρίς να την καλύπτει.

Παρασκευές: Ψητό στα κάρβουνα — Μεσογειακό — Μπιάνκο

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το επίπεδο σώμα πρέπει να έχει ζωηρό χρυσοκίτρινο-γκρι χρώμα. Το μαύρο στίγμα στο πλάι πρέπει να είναι ευκρινές. Μάτια γυαλιστερά, σάρκα ελαστική στο άγγιγμα.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Πηγή: FishBase

Σταθεροί πληθυσμοί — συλλαμβάνεται κυρίως με παραγάδι σε βάθη 50 έως 400 μέτρων, μέθοδος που σέβεται τον βυθό και ελαχιστοποιεί τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα. Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας αποκλειστικά από παραδοσιακή αλιεία στα βαθιά νερά γύρω από τους Παξούς — είναι ψάρι που δεν βρίσκεται κάθε μέρα, και αυτή η σπανιότητα είναι μέρος της αξίας του.

Στο Mediterraneo προμηθευόμαστε αποκλειστικά από ντόπιους ψαράδες με επιλεκτικές μεθόδους αγκιστριάς.
«Λένε ότι έφερε τον Απόστολο Πέτρο στη στεριά. Εμείς απλώς προσπαθούμε να το αποδώσουμε με την ίδια φροντίδα που του αξίζει.»
×

Μαγιάτικο

Greater Amberjack
Seriola dumerili (Risso, 1810)
Least Concern — IUCN
Το ψάρι του Μάη. Εμφανίζεται στο Ιόνιο με την άνοιξη, ακολουθώντας τα ζεστά ρεύματα — γρήγορο, αγριεμένο, γεμάτο ενέργεια. Οι ψαράδες των Παξών το περιμένουν κάθε χρόνο σαν επιστροφή παλιού φίλου.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Σκουρόχρωμη, λιπαρή σάρκα Ιδανική για ψήσιμο στα κάρβουνα Έντονη, πλούσια γεύση Εξαιρετικά ζουμερή

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Απρ. — Ιούν. (Ιόνιο)
Ιδανική Μερίδα 300–400g φιλέτο / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~60–80cm (FishBase)
Πρωτεΐνη 21–24g
Λιπαρά 6–10g
ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΛΙΕΙΑΣ Αγκιστριά / Τρολ επιφανείας

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ

.Το Μαγιάτικο είναι το ψάρι που περιμένεις όλο το χρόνο. Όταν έρθει, το ξέρεις — από τη μυρωδιά, από το χρώμα, από τον τρόπο που οι ψαράδες το ξεφορτώνουν με μια ικανοποίηση στο πρόσωπο που δεν έχει τίποτα εμπορικό. Στο Mediterraneo το σερβίρουμε ψητό στα κάρβουνα — η λιπαρή σάρκα του καραμελώνει στην επιφάνεια και παραμένει μαλακή μέσα, με μια γεύση τόσο πλούσια που δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

Παρασκευές: Ψητό στα κάρβουνα — Μεσογειακό — Μπουρδέτο

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Η σάρκα πρέπει να είναι βαθυκόκκινη-καφέ, όχι γκρίζα ή θαμπή. Το δέρμα γυαλιστερό με ζωηρές κίτρινες λωρίδες στα πλάγια. Μυρωδιά καθαρή και θαλασσινή — έντονη αλλά φρέσκια, όχι ξινή.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Παρουσία στο Ιόνιο τεκμηριωμένη | Πηγή: FishBase / ScienceDirect

Σχηματίζει συγκεντρώσεις στα ιόνια νερά όταν η θερμοκρασία ξεπεράσει τους 18°C — η αναπαραγωγική περίοδος εκτείνεται από τα τέλη της άνοιξης έως το καλοκαίρι.

Πάρ' το σπίτι σου

Φιλέτο καθαρισμένο, σε premium συσκευασία με κάρτα ιχνηλασιμότητας.

200g
μία μερίδα
400g
για δύο
«Το Μαγιάτικο σου θυμίζει ότι τα καλύτερα πράγματα έχουν εποχή. Και αυτή η εποχή, όταν έρθει, αξίζει να τιμηθεί.»
×

Τσιπούρα

Gilt-head Sea Bream
Sparus aurata (Linnaeus, 1758)
Least Concern — IUCN
Το πιο γνωστό ψάρι της Μεσογείου — και ίσως το πιο παρεξηγημένο. Η wild Τσιπούρα που κυνηγά στα ανοιχτά του Ιονίου είναι εντελώς διαφορετικό πλάσμα από αυτό που γνωρίζουν οι περισσότεροι — και αξίζει να ξέρετε τη διαφορά.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, λεπτή σάρκα Καθαρή, γλυκιά γεύση Wild: πιο σφιχτή και αρωματική από farmed Εξαιρετικά ευέλικτη

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. — Μάρτ.
Ιδανική Μερίδα 400–500g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~20cm / 1 έτος (FishBase)
Πρωτεΐνη / 100g 18–21g
Λιπαρά / 100g 3–6g
Μέθοδος Αλιείας Αγκιστριά / Παραγάδι (wild)

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Υπάρχει Τσιπούρα και υπάρχει Τσιπούρα. Αυτή που σερβίρουμε στο Mediterraneo έχει ζήσει ελεύθερη — κυνηγά, κολυμπά, τρέφεται με αυτό που βρίσκει στα βράχια και στα χόρτα του Ιονίου. Η διαφορά φαίνεται στο πιάτο: η σάρκα είναι πιο σφιχτή, η γεύση πιο έντονη, το άρωμα πιο αληθινό. Τη σερβίρουμε ψητή στα κάρβουνα — ο απλούστερος τρόπος για να σεβαστείς αυτό που έχεις μπροστά σου.

Παρασκευές: Ψητή στα κάρβουνα — Μπιάνκο — Μεσογειακό — Μπουρδέτο

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Η wild Τσιπούρα έχει χρυσή λωρίδα ανάμεσα στα μάτια — πιο ζωηρή από τη farmed. Σώμα πιο αδύνατο και μακρόστενο, σάρκα σφιχτή, βράγχια βαθυκόκκινα, μυρωδιά καθαρά θαλασσινή.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Πηγή: FishBase / WoRMS

Η διαφορά wild και farmed είναι τεράστια — τόσο γαστρονομικά όσο και περιβαλλοντικά. Τα ιχθυοτροφεία επιβαρύνουν τα παράκτια οικοσυστήματα με αντιβιοτικά, τεχνητή χρώση τροφής και απόβλητα.

Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο από ντόπιους ψαράδες με παραδοσιακές μεθόδους αγκιστριάς.
«Η Τσιπούρα δεν είναι απλώς ψάρι. Είναι μια επιλογή. Και η επιλογή, εδώ, έχει πάντα όνομα και ιστορία.»
×

Λαυράκι

European Sea Bass
Dicentrarchus labrax (Linnaeus, 1758)
Least Concern — IUCN
Γρήγορο, κομψό, απρόβλεπτο. Το Λαυράκι είναι ο κυνηγός των παράκτιων νερών — ζει στα όρια του ανοιχτού και του κλειστού, ανάμεσα σε βράχια και άμμο. Και αυτή η ζωντάνια του χαρακτηρίζει τη γεύση του.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, τρυφερή σάρκα Λεπτή, καθαρή γεύση Ελαφρώς λιπαρή Wild: έντονη και χαρακτηριστική

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. — Μάρτ.
Ιδανική Μερίδα 400–500g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~32–36cm / 2–3 έτη (FishBase)
Πρωτεΐνη / 100g 18–20g
Λιπαρά / 100g 3–5g
Μέθοδος Αλιείας Αγκιστριά / Παραγάδι (wild)

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Το Λαυράκι είναι ψάρι που σέβεσαι τη λεπτότητά του. Δεν θέλει υπερβολές — θέλει ακρίβεια. Στο Mediterraneo το αγαπάμε ιδιαίτερα στο Μπιάνκο — η λεμονάτη σάλτσα, το πιπέρι και οι πατάτες δημιουργούν ένα πιάτο που είναι καθαρά ιόνιο, ταπεινό και βαθιά γευστικό. Ψητό στα κάρβουνα αποκαλύπτει μια άλλη πλευρά του — πιο άγρια, πιο έντονη, με τη φωτιά να αναδεικνύει τη φυσική λιπαρότητά του.

Παρασκευές: Ψητό στα κάρβουνα — Μπιάνκο — Μπουρδέτο — Μεσογειακό

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το wild Λαυράκι έχει πιο αδύνατο, μακρόστενο σώμα από το farmed, με πιο ζωηρό ασημί χρώμα. Κοιλιά επίπεδη, μάτια γυαλιστερά, βράγχια βαθυκόκκινα, μυρωδιά καθαρά θαλασσινή.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Πηγή: FishBase / WoRMS

Κύριο είδος υδατοκαλλιέργειας στη Μεσόγειο — η διαφορά wild και farmed είναι τεράστια περιβαλλοντικά, με τα ιχθυοτροφεία να επιβαρύνουν τα παράκτια οικοσυστήματα

Στο Mediterraneo προμηθευόμαστε αποκλειστικά από ντόπιους ψαράδες με επιλεκτικές μεθόδους αγκιστριάς.
«Το wild Λαυράκι θυμίζει πώς έπρεπε πάντα να μοιάζει το ψάρι — ζωντανό, αληθινό, με ιστορία πίσω του.»
×

Μπαρμπούνι

Red Mullet
Mullus surmuletus (Linnaeus, 1758)
Least Concern — IUCN
Το πιο αναγνωρίσιμο ψάρι της μεσογειακής γαστρονομίας. Κοκκινωπό, μυρωδάτο, μοναδικό. Το Μπαρμπούνι ήταν στα τραπέζια των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, και η γεύση του δεν έχει αλλάξει από τότε.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Ροζ-λευκή σάρκα Βαθύ, ιδιαίτερο άρωμα Έντονη, μυρωδάτη γεύση Λεπτή, τρυφερή υφή

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. — Ιαν.
Ιδανική Μερίδα 250–350g / άτομο (3–4 ψάρια)
Πρωτεΐνη 17–20g
Μέγεθος Ωρίμανσης ~20–36cm (Mediterranean study)
Λιπαρά 3–5g
ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΛΙΕΙΑΣ Παραγάδι / Μικρής κλίμακας

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ

Το Μπαρμπούνι είναι ψάρι που δεν κρύβεται. Το άρωμά του γεμίζει την κουζίνα μόλις αγγίξει τη φωτιά — βαθύ, πλούσιο, αναπόσπαστα μεσογειακό. Στο Mediterraneo το σερβίρουμε ψητό στα κάρβουνα, εκεί που η φωτιά αναδεικνύει την ιδιαίτερη γεύση του χωρίς να την καλύπτει. Μικρά Μπαρμπούνια τα σερβίρουμε μερικές φορές τηγανιτά, τραγανά, με αλιάδα — ένας συνδυασμός που υπάρχει στη μεσογειακή κουζίνα για αιώνες.

Παρασκευές: Ψητά στα κάρβουνα — Τηγανιτά με αλιάδα — Μπουρδέτο

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Το κοκκινωπό-πορτοκαλί χρώμα πρέπει να είναι ζωηρό και φωτεινό — σε παλιό ψάρι ξεθωριάζει γρήγορα. Μάτια γυαλιστερά, βράγχια κόκκινα, μυρωδιά έντονη αλλά καθαρά θαλασσινή.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Least Concern (LC) — IUCN | Πηγή: FishBase

Σχετικά σταθεροί πληθυσμοί, αλλά εξαρτώμενοι από υγιή βραχώδη ενδιαιτήματα — τα αγκάθια της ράχης του παράγουν ένζυμα που ενισχύουν τη χαρακτηριστική γεύση του. Στο Mediterraneo αγοράζουμε Μπαρμπούνια αποκλειστικά από ψαράδες που χρησιμοποιούν παραγάδι ή μηχανότρατα μικρής κλίμακας — η διαφορά στο κόστος είναι πραγματική, αλλά και η διαφορά στη συνείδηση.

Πάρ' το σπίτι σου

Φιλέτο καθαρισμένο, σε premium συσκευασία με κάρτα ιχνηλασιμότητας.

200g
μία μερίδα
400g
για δύο
«Το Μπαρμπούνι έχει μυρίσει κάθε μεσογειακή κουζίνα που αξίζει τ' όνομά της. Εμείς το τιμάμε με τον απλούστερο τρόπο — γιατί κάποια πράγματα δεν χρειάζονται βελτίωση»
×

Αστακός

European Lobster
Homarus gammarus (Linnaeus, 1758)
Data Deficient — IUCN
Ο Ευρωπαϊκός Αστακός είναι από τα πιο σπάνια πλάσματα που μπορεί να ανεβάσει μια μηχανή από τα βαθιά του Ιονίου. Με τις χαρακτηριστικές μπλε-μαύρες δαγκάνες του και το μεγαλειώδες σώμα του, δεν είναι απλώς ψάρεμα — είναι εύρημα.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Λευκή, πυκνή σάρκα Βαθιά, ελαφρώς γλυκιά γεύση Εξαιρετικά τρυφερή στις δαγκάνες Κορυφαίο θαλασσινό της Μεσογείου

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Μάιος — Σεπτ.
Ιδανική Μερίδα 600g–1kg / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης ~85mm carapace (~5–7 έτη)
Πρωτεΐνη / 100g 18–22g
Λιπαρά / 100g 1–2g
Μέθοδος Αλιείας Κυρτός / Παραδοσιακή αγκιστριά

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Ο Αστακός στο Mediterraneo δεν χρειάζεται εντυπωσιασμό — η παρουσία του από μόνη της είναι αρκετή. Τον σερβίρουμε ψητό στα κάρβουνα, με αρωματικό ελαιόλαδο, ανθό αλατιού και σπιτική μαγιονέζα — εκεί που η φωτιά καραμελώνει ελαφρά το κέλυφός του και η σάρκα παραμένει ζουμερή και γλυκιά. Για όσους επιθυμούν κάτι πιο πλούσιο, η Αστακομακαρονάδα μας είναι ένα από τα πιο αξέχαστα πιάτα που σερβίρουμε.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Ο ζωντανός Αστακός είναι η ιδανική επιλογή — κινείται ενεργά και οι δαγκάνες του είναι σφιχτές. Σε φρέσκο νεκρό, το κέλυφος σκούρο και ζωηρό. Μυρωδιά καθαρά θαλασσινή, χωρίς καμία αμμωνία.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Data Deficient (DD) — IUCN | Πηγή: IUCN Red List / WoRMS

Η έλλειψη επαρκών δεδομένων για τους πληθυσμούς του Ευρωπαϊκού Αστακού στη Μεσόγειο είναι από μόνη της λόγος για προφύλαξη — αναπαράγεται αργά και ωριμάζει μετά από 5–7 χρόνια. Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο από ντόπιους ψαράδες των Παξών με παραδοσιακές μεθόδους — ποτέ μαζικά, ποτέ από άγνωστες πηγές.

Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο από ντόπιους ψαράδες με παραδοσιακές μεθόδους αγκιστριάς.
«Ο Αστακός δεν είναι απλώς το κορυφαίο πιάτο — είναι η στιγμή που η θάλασσα σού προσφέρει κάτι που δεν συμβαίνει κάθε μέρα. Τη δεχόμαστε με ευγνωμοσύνη.»
×

Κωλοχτύπα

Mediterranean Slipper Lobster
Scyllarides latus (Latreille, 1803)
Data Deficient — IUCN
Χωρίς δαγκάνες, χωρίς αγκάθια, χωρίς εντυπωσιασμό. Η Κωλοχτύπα είναι το πιο παρεξηγημένο θαλασσινό του Ιονίου — και ίσως το πιο κρυφό μυστικό του. Νυχτόβια, καμουφλαρισμένη στα βράχια, σπάνια στα δίχτυα. Όταν τη βρεις, ξέρεις ότι έχεις κάτι σπάνιο στα χέρια σου.

ΓΕΥΣΗ & ΥΦΗ

Πυκνή, γλυκιά σάρκα Πιο λεπτή από τον κλασικό αστακό Εξαιρετικά τρυφερή Βαθύ, καθαρό άρωμα θάλασσας

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Εποχή Αιχμής Σεπτ. — Μάιος
Ιδανική Μερίδα 400–700g / άτομο
Μέγεθος Ωρίμανσης Carapace ~12cm / άγνωστο L50
Πρωτεΐνη / 100g 18–21g
Λιπαρά / 100g 1–2g
Μέθοδος Αλιείας Κυρτός / Χειρόγαμπρος νύχτας

* Η εποχή αιχμής αναφέρεται στην περίοδο που η σάρκα βρίσκεται στο γαστρονομικό της peak. Στο Mediterraneo επιλέγουμε αλιεύματα υψηλής ποιότητας καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ MEDITERRANEO

Η Κωλοχτύπα δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα — η σάρκα της μιλά μόνη της. Στο Mediterraneo τη σερβίρουμε ψητή στα κάρβουνα με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και ανθό αλατιού — ο απλούστερος τρόπος για να τιμήσεις κάτι τόσο σπάνιο. Για όσους επιθυμούν κάτι πιο πλούσιο, μπαίνει στη μακαρονάδα μας με τον ίδιο τρόπο που σερβίρουμε τον Αστακό — και αφήνει ίχνη γεύσης που δεν ξεχνιούνται.

Παρασκευές: Ψητή στα κάρβουνα — Μακαρονάδα Mediterraneo

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΦΡΕΣΚΟ

Φρέσκια Κωλοχτύπα έχει ζωηρό καφέ-πορτοκαλί χρώμα στο κέλυφος, χωρίς αποχρωματισμό. Τα πλατιά 'κουπιά' της — οι τροποποιημένες κεραίες — πρέπει να είναι σφριγηλά. Μυρωδιά καθαρά θαλασσινή, χωρίς καμία αμμωνία.

ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

Data Deficient (DD) — IUCN Red List | Πηγή: SeaLifeBase / IUCN

Σπάνια σε μεγάλο μέρος της Μεσογείου λόγω υπεραλίευσης — νυχτόβια, κινείται σε βάθη 4–100m σε βραχώδη και αμμώδη υποστρώματα, με αναπαραγωγική περίοδο Ιούνιο έως Αύγουστο. Στο Mediterraneo εμφανίζεται στο display μας μόνο όταν οι ντόπιοι ψαράδες των Παξών τη φέρουν από νυχτερινή παραδοσιακή αλιεία — ποτέ μαζικά, ποτέ εκτός εποχής.

«Η Κωλοχτύπα δεν βρίσκεται στα καταλόγια των supermarket. Βρίσκεται στα βράχια του Ιονίου — και μερικές φορές, αν έχεις τύχη, στο display μας.»